Lab-Grown Diamanten

In het laboratorium gekweekte diamanten worden wereldwijd steeds populairder. Tussen 2021 en 2022 steeg het aantal verkochte verlovingsringen met een in het laboratorium gekweekte diamant met meer dan 50%, en analisten verwachten dat deze cijfers zullen blijven stijgen.

In het laboratorium gekweekte diamanten trekken om twee redenen veel aandacht:

Ze zijn over het algemeen goedkoper dan natuurlijke diamanten.
Ze worden op de markt gebracht als milieuvriendelijker dan natuurlijke diamanten.

In het laboratorium gekweekte diamanten zijn ook prachtig. Ze schitteren en glanzen net als natuurlijke diamanten. Sterker nog, in het laboratorium gekweekte diamanten zijn vrijwel identiek aan natuurlijke diamanten. Het enige verschil tussen deze twee is de manier waarop ze worden geproduceerd.

Natuurlijke diamanten en in het laboratorium gekweekte diamanten doorlopen elk een complex creatieproces dat van invloed is op het milieu en de landen6 waarin ze worden geproduceerd. Beide soorten diamanten hebben unieke voor- en nadelen te bieden aan hun kopers

Wat is een in het laboratorium gekweekte diamant?

Hoe worden laboratoriumdiamanten gemaakt?

1. Het hogedruk/hogetemperatuur-proces (HPHT) - Het HPHT-proces voor de productie van diamanten wordt al sinds de jaren 50 gebruikt. Bij dit proces vullen technici een capsule met zuivere koolstof en een metaalvloeimiddel.

Ze voegen ook een klein stukje diamant, een "zaadje", toe aan de capsule. Dit diamantzaadje vormt het oppervlak waarop de nieuwe diamant zal groeien.

Zodra de capsule gevuld en verzegeld is, wordt deze in een sterke pers geplaatst en verwarmd. De koolstof in de capsule smelt geleidelijk en kristalliseert vervolgens rond het zaadje.

Afhankelijk van de grootte en kwaliteit van de geproduceerde diamant, kan het enkele uren of weken duren voordat de nieuwe diamant volgroeid is.

HPHT-diamanten kunnen worden gebruikt voor sieraden, maar de meeste worden gebruikt voor industriële doeleinden.

2. Het chemische dampafzettingsproces (CVD) – Het CVD-proces werd in de jaren tachtig gebruikt voor de productie van diamanten.

Bij het CVD-proces wordt een diamantzaadje in een speciale kamer geplaatst die vervolgens wordt volgepompt met een koolstofrijk gas. De kamer wordt vervolgens verwarmd en een elektrische ontlading of microgolfenergie wordt gebruikt om de koolstofatomen van het gas te scheiden. Wanneer de koolstofatomen het gas verlaten, verzamelen ze zich op het diamantzaadje.

Een deel van de koolstof op het zaadje kristalliseert, maar niet alle koolstof. De koolstof die niet kristalliseert, neemt meestal de vorm aan van zwart grafiet. Om te voorkomen dat het grafiet de nieuwe diamant beschadigt, onderbreken de technici het CVD-proces elke paar dagen en polijsten ze de nieuwe diamant om het grafiet te verwijderen.

Tientallen diamanten kunnen tegelijkertijd in elke CVD-kamer worden gekweekt. Deze diamanten kunnen in verschillende kwaliteiten worden geproduceerd, maar de meeste CVD-diamanten zijn van edelsteenkwaliteit en worden gebruikt voor sieraden.

De meeste in het laboratorium gekweekte diamanten zijn lichtgeel of bruin van kleur en moeten speciale warmtebehandelingen ondergaan om de ongewenste kleuren te laten vervagen.

De meeste van deze diamanten worden warmtebehandeld totdat ze kleurloos zijn, maar een klein percentage krijgt ook fancy kleuren. De technici wijzigen de warmtebehandelingen, en de in het laboratorium gekweekte diamanten nemen geleidelijk prachtige kleurnuances aan en worden fancy rode, roze, groene, blauwe of paarse diamanten.

De voordelen van in het laboratorium gekweekte diamanten:

Minder duur. In het laboratorium gekweekte diamanten kunnen tussen 50 en 75% minder kosten dan natuurlijke diamanten.
Chemisch identiek aan natuurlijke diamanten. Ze worden beschouwd als echte diamanten.
Grotere zekerheid over de herkomst. Dit geeft u een betere kans om de herkomst van uw diamant te kennen.

De nadelen van in het laboratorium gekweekte diamanten:

Verliezen waarde in de loop van de tijd. In het laboratorium gekweekte diamanten verliezen snel waarde omdat nieuwe productietechnieken het mogelijk maken om ze onbeperkt te reproduceren.
Ze kunnen bruin worden. In het laboratorium gekweekte diamanten van inferieure kwaliteit kunnen na verloop van tijd gele of bruine tinten krijgen en moeten ontkleurd worden.
Ze verbruiken veel energie. De productie van in het laboratorium gekweekte diamanten vereist veel energie, en de meeste worden geproduceerd in lage-lonenlanden die niet-hernieuwbare energiebronnen gebruiken.

Zijn in het laboratorium gekweekte diamanten echt milieuvriendelijker dan natuurlijke diamanten?

In het laboratorium gekweekte diamanten worden momenteel op de markt gebracht als milieuvriendelijker dan natuurlijke diamanten. Marketingcampagnes ten gunste van in het laboratorium gekweekte diamanten benadrukken over het algemeen hoe schadelijk de diamantwinning is voor het milieu en hoe natuurlijke diamanten militaire conflicten in door oorlog verscheurde landen kunnen financieren.

Deze vorm van marketing geeft geen evenwichtig beeld van de realiteit van zowel natuurlijke als in het laboratorium gekweekte diamanten.

Wat is de milieu-impact van in het laboratorium gekweekte diamanten?

In het laboratorium gekweekte diamanten worden vaak "milieuvriendelijke diamanten" genoemd, maar dit is niet noodzakelijk de waarheid. Zowel het HPHT- als het CVD-proces voor de productie van diamanten vereisen grote hoeveelheden energie, en een groot deel van deze energie komt van niet-hernieuwbare bronnen.

Het gebruik van niet-hernieuwbare energiebronnen betekent dat de markt voor in het laboratorium gekweekte diamanten niet alleen kan bijdragen aan de uitputting van natuurlijke hulpbronnen, maar ook aan het broeikaseffect en de opwarming van de aarde.

Totdat diamantproducerende laboratoria duidelijk, verifieerbaar bewijs leveren dat ze uitsluitend of overwegend hernieuwbare energiebronnen gebruiken om hun diamanten te produceren, kunnen in het laboratorium gekweekte diamanten niet als een milieuvriendelijkere optie worden beschouwd.